Türkçede bu, şu, o: yakını ve uzağı göstermek
Türkçede bir şeyi gösterirken üç kelime kullanılır: bu, şu, o. Aralarındaki fark, gösterilen şeyin konuşana ne kadar uzak olduğudur. Bu üç kelime ek de alır ve yer göstermek için yeni kelimeler kurar: burası, burada, buraya. Bu yazıda üç kelimenin anlamını, isimle ve tek başına kullanılışını, eklerle aldığı biçimleri, hayvanlar ve kişiler için kullanımlarını ve öğrencilerin en sık yaptığı hataları ele alıyorum.
Bu konunun videosu: “Bu, Şu, O” in Turkish
1. Yakın, biraz uzak, uzak
| Kelime | Ne zaman? | Örnek |
|---|---|---|
| bu | Konuşanın yanındaki şey | Bu benim kalemim. |
| şu | Biraz uzaktaki ya da elle gösterilen şey | Şu ev çok güzel. |
| o | Uzaktaki ya da ortada olmayan şey | O dağın adı ne? |
O aynı zamanda üçüncü kişi zamiridir: O öğretmen. (O kişi öğretmen.) Hangi anlamda kullanıldığını cümle gösterir.
2. “Bu kitap” ile “bu bir kitap”
Bu, şu, o iki şekilde kullanılır:
- İsimden önce, hangi şey olduğunu gösterir: Bu kitap güzel. (Bu kitap, güzel bir kitap.)
- Tek başına, ismin yerini tutar: Bu bir kitap. (Gösterdiğim şey bir kitaptır.)
Karşılaştırın:
- Bu ev büyük. (Söz konusu ev büyük.)
- Bu bir ev. (Gösterdiğim şey bir ev.)
3. Çoğul ve hâl ekleri: bunlar, bunu, burada
Tek başına kullanıldıklarında bu, şu, o ek alır. Çoğul eki doğrudan gelir, ama hâl ekleri gelince araya n girer:
| Ek | bu | şu | o |
|---|---|---|---|
| Çoğul | bunlar | şunlar | onlar |
| Belirtme | bunu | şunu | onu |
| Yönelme | buna | şuna | ona |
| Bulunma | bunda | şunda | onda |
| Ayrılma | bundan | şundan | ondan |
Örnekler: Bunu ben aldım. Ona söyle. Bundan hoşlanmadım. Hâl eklerinin kuralı için hâl ekleri yazısına bakın.
İsimden önce kullanıldıklarında ise ek almazlar, ek isme gelir: bu kitabı, bu evde, o şehirden.
4. Yerler için: burası, şurası, orası
Bir yeri gösterirken bura-, şura-, ora- kökleri kullanılır:
| Soru | bura- | şura- | ora- |
|---|---|---|---|
| Neresi? | burası | şurası | orası |
| Nerede? | burada | şurada | orada |
| Nereye? | buraya | şuraya | oraya |
| Nereden? | buradan | şuradan | oradan |
- Burası neresi? Burası okul.
- Kitap orada.
- Buraya gel!
5. Soru kalıpları
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu ne? | Bu bir masa. |
| O kim? | O benim öğretmenim. |
| O ne? | O bir uçak. |
| Bunlar ne? | Bunlar kitap. |
| Burası neresi? | Burası Taksim. |
İnsanlar için kim, eşya için ne, yerler için neresi sorulur.
6. Hayvanlar için: kim mi, ne mi?
Türkçede hayvanlar için genellikle ne sorulur: Bu ne? Bu bir kuş. Ne olduğunu bilmediğimiz ya da sıradan bir hayvan, eşya gibi düşünülür.
Ama adı olan, evde beslenen bir hayvan için kim denebilir; o hayvan artık ailenin bir parçası gibidir:
- Bu kim? Bu bizim kedimiz Pamuk.
- Bu ne? Bu bir kedi. (herhangi bir kedi)
Rusça gibi bazı dillerde hayvanlar için her zaman “kim” sorulur. Türkçede ise “kim” yalnızca insanlar ve adıyla tanıdığımız hayvanlar içindir.
7. Kişileri gösterirken nezaket
Yanınızdaki ya da karşınızdaki bir kişiyi tek başına bu ya da şu diye göstermek Türkçede saygısızlık sayılır. Şu kim? ya da Bunu tanıyor musun? gibi bir cümle, söz konusu kişiyi küçümsüyormuş gibi duyulur.
Bunun yerine kişiyi bir isimle ya da adıyla birlikte söyleyin:
- Bu bey kim? / Bu hanım kim?
- Bu arkadaşım Ali.
- Ayşe Hanım’ı tanıyor musunuz?
Uzaktaki ya da orada olmayan biri için o kullanılır ve bu kaba sayılmaz: O benim öğretmenim.
Fotoğraftaki birini sorarken ise Bu kim? Şu kim? demek doğaldır, çünkü kişi orada değildir: Bu kim? Bu benim annem. Kanaldaki Bu kim? Şu kim? O kim? videosunda örnekler bu yüzden fotoğraflar üzerinden anlatılıyor.
8. Sık yapılan hatalar
| Yanlış | Doğru | Neden |
|---|---|---|
| buyu, bunı | bunu | Hâl ekinden önce n girer; ek dört biçimlidir. |
| Bu kim? (bir masa için) | Bu ne? | Eşya için “ne”, insan için “kim” sorulur. |
| Şu kim? (yanınızdaki kişi için) | Bu bey kim? / Bu hanım kim? | Kişiyi tek başına “bu, şu” diye göstermek saygısızlıktır. |
| Burası ne? | Burası neresi? | Yer için “neresi” sorulur. |
| Kitap burası. | Kitap burada. | Nerede? sorusunun cevabı bulunma hâlidir. |
| bunu kitap | bu kitabı | İsimden önce “bu” ek almaz, ek isme gelir. |
Kendinizi deneyin
5 soru
Elinizdeki kalemi gösteriyorsunuz: "___ benim kalemim."
Cevap:Bu. Konuşanın yanındaki şey için "bu" kullanılır.
"___ ver!" (bu, belirtme hâli)
Cevap:Bunu. Hâl ekinden önce n girer: bu-n-u.
"Kitap ___." (uzakta bir yerde)
Cevap:orada. Nerede? sorusunun cevabı bulunma hâlidir: orada.
Yer sorusu hangisidir?
Cevap:Burası neresi?. Yerler için "neresi" sorulur.
Yanınızdaki bir kişiyi nazikçe soruyorsunuz:
Cevap:Bu hanım kim?. Kişiyi tek başına "bu, şu" diye göstermek saygısızlıktır; "bu hanım, bu bey" denir.
Sonraki adım
Kanalda bu konuyu alıştırmalarla anlatan videolar var: Bu kim? Şu kim? O kim?, Burası, Şurası, Orası ve “Bu ne?” + 20 günlük kelime. Bütün A1 konuları için dilbilgisi rehberine bakın. Bir sorunuz varsa bana sorun.
Bu yazı şu rehberin bir parçası: Başlangıç için Türkçe dilbilgisi
Bu dersle ilgili bir sorunuz mu var? Buradan sorun.
Sıradaki yazı
Türkçede karşılaştırma: daha ve en
Türkçede iki şey nasıl karşılaştırılır? -dan daha ve en ile kurulan cümleler, daha kelimesinin başka anlamları, sık yapılan hatalar ve beş soruluk test.
Türkçede gelecek zaman (-acak): bütün biçimler tek kuralla
Türkçede gelecek zaman nasıl kurulur? Olumlu, olumsuz ve soru biçimleri, k ile ğ değişimi, araya giren y, konuşmadaki kısa biçimler, sık hatalar ve test.
Türkçede ile: arkadaşımla, otobüsle, Ali ile Ayşe
Türkçede ile nasıl kullanılır? Birliktelik, araç ve "ve" anlamları, -la, -le ve -yla biçimleri, benimle ve onunla gibi zamirli biçimler, sık hatalar ve test.
Türkçede görülen geçmiş zaman (-dı): bütün biçimler tek kuralla
Türkçede görülen geçmiş zaman nasıl kurulur? Olumlu, olumsuz ve soru biçimleri, ekin sekiz biçimi, -dı ile -tı farkı, isim cümlelerinde geçmiş ve kısa bir test.